DOĞU AKDENİZ’DE HİBRİT SAVAŞ VE HUKUKİ GRİ ALANLAR: ELEŞTİREL ULUSLARARASI HUKUK PERSPEKTİFİNDEN BİR DEĞERLENDİRME
https://doi.org/10.64412/MediTerra.2026.272 PDFSayfa : 1-13
Öz
Bu makale, hibrit savaş literatürü ile eleştirel uluslararası hukuk yaklaşımını bir araya getirerek, Doğu Akdeniz’deki deniz yetki alanı uyuşmazlıklarını “hukuki gri alanlar” kavramı üzerinden analiz etmektedir. Çalışmanın temel argümanı, hibrit savaşın yalnızca askerî bir strateji değil, aynı zamanda uluslararası hukukun belirsizlik ve esneklik kapasitesinden beslenen bir siyaset tarzı olduğu; Doğu Akdeniz’deki deniz yetki alanı tartışmalarının da bu hibrit rekabet mantığıyla iç içe geçtiğidir. Makalede öncelikle hibrit savaşın “eşik aşmama”, “gri bölge” ve “hukukun araçsallaştırılması (lawfare)” gibi boyutları ile kuvvet kullanma yasağı, meşru müdafaa ve devlet sorumluluğu alanlarında yarattığı normatif belirsizlikler tartışılmaktadır. Ardından eleştirel uluslararası hukuk literatürünün güç, belirsizlik ve söylem rekabeti vurgusu kullanılarak, BMDHS’nin yoruma açık hükümleri, adaların statüsü ve hakkaniyet ilkesi çerçevesinde Doğu Akdeniz’deki deniz yetki alanı söylemleri incelenmektedir. Böylece çalışma, bölgedeki hukuki uyuşmazlıkların teknik sınırlandırma tartışmalarının ötesinde, hibrit rekabetin şekillendirdiği söylemsel mücadeleler olarak anlaşılması gerektiğini ileri sürmektedir.
Anahtar Kelimeler
Hibrit Savaş, Hukuki Gri Alanlar, Doğu Akdeniz Deniz Yetki Alanları, Eleştirel Uluslararası Hukuk, Hukukun Araçsallaştırılması.
Abstract
This article brings together the literature on hybrid warfare and the critical international law approach to examine maritime jurisdiction disputes in the Eastern Mediterranean through the notion of “legal grey zones.” It argues that hybrid warfare is not only a military strategy but also a political practice that draws on the ambiguity and flexibility of international law, and that debates over maritime jurisdiction in the Eastern Mediterranean are closely intertwined with this logic of hybrid competition. The article first discusses how core features of hybrid warfare, such as threshold-skirting, grey-zone tactics, and lawfare, generate normative uncertainty regarding the prohibition of the use of force, self-defence, and state responsibility. It then analyses Eastern Mediterranean maritime claims by using key insights from critical international law, focusing on UNCLOS’s open-textured provisions, the legal status of islands, and the principle of equity. Overall, the study suggests that the region’s legal disputes should be understood not merely as technical delimitation problems, but as discursive struggles shaped by hybrid competition.
Keywords
Hybrid Warfare, Legal Grey Zones, Eastern Mediterranean Maritime Jurisdiction, Critical International Law, Lawfare.